Bilseler bir babanın gözlerindeki hıncın alfabesini
Al bu tabancayı ve vur evlatlarını diyemezlerdi
Dedirtmedi zaten; bir kurşun menzilindeki evlatlarına
Kıymak geçmedi aklının ucundan, geçmeyecekti de.
İyi dayandık yalnız yolculukların tozuna, dumanına
Ey Efendimin Remzi, uzak zamanların hayalleri de
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta