Efendim! Sen gü ki, gönlümüzde güller açsın.
Gözlerimiz hayata aşkla baksın.
Şeytan kaçacak yer arasın ama bulamasın.
Işğı ol Efendim, ışıksız kalanların...
Efendim! Sen gül ki, güle karışsın güle susamışlar.
Gülmeye başlasın ağlayanlar.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta