Efendim! Sen gü ki, gönlümüzde güller açsın.
Gözlerimiz hayata aşkla baksın.
Şeytan kaçacak yer arasın ama bulamasın.
Işğı ol Efendim, ışıksız kalanların...
Efendim! Sen gül ki, güle karışsın güle susamışlar.
Gülmeye başlasın ağlayanlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta