Selam eyy nazlı çiçek
Gülü bilir misin?
Bi gül vardı bir Gül
Güzel bir güldü o gül
Bir gün gülmedi
Sustu,
Ağladı,
Kızdı,
Haykıramadı...
İçinde ‘heyyt’ diye kopan fırtınasını sakladı
Utandı ama usanmadı
Kızdı ama haykırmadı,
Sustu lakin mutlu olmadı,
Güzel bir güldü o gül.
Mahşere dek gelmek istiyordu benle,
Düşmüştü peşime mevsimin har sıcağında,
Hasretimin eteğinden tutmuş çekiyordu,
Narindi,
Ama yorgun.
Zarifti,
Ama bitkin.
Ve düştü yere
Ama ağlamadı.
Ne hikmetse?
Adı Gül’dü.
Kendisi güldü
Lakin yürekten hiç gülmedi
O güzel bir güldü
Ey nazlı çiçek!
Seninde kavlü beşerde vaktin dar.
Varırsan huzr-ü Huda’ya seni görür hemen
Gülerse eğer sana
O güle selam söyle
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta