İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
PAŞA ABİ, EN ÇOK BU ŞİİRE ÜZÜLÜYORUM. BUNU BESTELERİM DEMİŞTİM. HATTA BANA VERDİĞİN KİTABINDA ÜÇÜNCÜ KITASI YOKTU. BEN DE KENDİM EKLEMİŞTİM:
GÜLLER SOLDU ELİMDE
İSMİN SÖNDÜ DİLİMDE
ŞİMDİ YALNIZ HAYALİMDE
GÜL DUDAKLARIN KALDI
SANA BU ŞİİRİN BESTESİNİ OKUMA FIRSATI BULAMADIĞIM İÇİN ÇOK ÜZGÜNÜM. BİR NEFESİN BİLE KADİRİ MUTLAK OLAN CENABI HAKKIN MÜSADESİ İLE OLDUĞUNA İNANCIMIZ NE KADAR DA DOĞRUYMUŞ. NASİP OLMADI ABİ. OYSA NE KADAR DA MERAK EDİYORDUN.
ALLAHIN RAHMETİ ÜZERİNE OLSUN ABİ. KABRİN NUR OLSUN.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta