Düştü ömürden bahar
Sevdalardan kül kaldı
Bırakıp gitti herşeyi
Gül dudakların kaldı
Yaşlar çekildi gözden
Heyecan uçtu sözden
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
PAŞA ABİ, EN ÇOK BU ŞİİRE ÜZÜLÜYORUM. BUNU BESTELERİM DEMİŞTİM. HATTA BANA VERDİĞİN KİTABINDA ÜÇÜNCÜ KITASI YOKTU. BEN DE KENDİM EKLEMİŞTİM:
GÜLLER SOLDU ELİMDE
İSMİN SÖNDÜ DİLİMDE
ŞİMDİ YALNIZ HAYALİMDE
GÜL DUDAKLARIN KALDI
SANA BU ŞİİRİN BESTESİNİ OKUMA FIRSATI BULAMADIĞIM İÇİN ÇOK ÜZGÜNÜM. BİR NEFESİN BİLE KADİRİ MUTLAK OLAN CENABI HAKKIN MÜSADESİ İLE OLDUĞUNA İNANCIMIZ NE KADAR DA DOĞRUYMUŞ. NASİP OLMADI ABİ. OYSA NE KADAR DA MERAK EDİYORDUN.
ALLAHIN RAHMETİ ÜZERİNE OLSUN ABİ. KABRİN NUR OLSUN.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta