Kokunu çiçeğe benzetipte, gül diyememek.
Üzülme, yaslan omzuma sen gül diyememek.
Her hüzünlü son'un ardından gül diyememek.
Seni kimsenin bilemediği, derinden sevmek.
Seni kaderin vurduğu yerinden sevmek.
Acı bir kahır bu sana gül diyememek.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta