Kim bilir kaçıncı rüyasını görüyor şimdi şehir
Oysa bana gün daha yeni doğar
Yine bir yıldız ağlar sessizce gecede
Sadece ben duyarım sesini
Çünkü herkesten gizli ağlayanlar, anlarlar birbirini
Yedi yirmi dört açıktır hüzün atölyeleri ve ben çoğu kez fazla mesailere kalırım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta