Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
eee boş yere dememişler 'ana gibi yar olmaz' diye bu şiirle perçinlenir beynimize...
yüreğine sağlık , ellerin dert görmesin...
her şey şiir için çok teşekkür
Ağlama gül bebeğim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta