Gül bahçesi Şiiri - Hamdi Oruç

Gül Bahçesi

Gül bahçesine Gül
Gül

Gül bahçesine Gül diktim
Gül
Gül bahçesine gönül diktim
Gül
Gül

Gül bahçesinde gönül
Görsen şaşma kınama
Gül bahçesine Gül
Diken bahçesine gül
Boş bahçeye ağla
Halamın boş evine hep ağladım ben

Gül
Ben bir güle aşığım kınama
Gül gül sandığın için her gülü ısırır diken
Ne sandın
Gül gül geç her güle gül deme
Gül geç
Gül

Gül
Gülüp geçme boş söze de ağla
Boş toprağa
Boş dağa
Dağ olsa neye yarar

Ağlama boş değil diken
Diken aşıktır diken anadır ne sandın
Yaprak verir dal verir...

Karga aşıktır karga anadır ne sandın
Evlat verir dil verir

Gül bahçesinde gül
Gül bahçesinde Gül
Görürsen sevinçten ağla
Sevinçten gül
Veya gül geç
Bardağı bile boş görsen gülüp geçme ağla

Gül
Boş kalmasını istemem şu bahçenin
Gül bahçesine Gül diksem gül geç
Toprağı boş görmek istemem
Kara kara bakar
Ama gül olmuş ama diken
Toprağı boş görsen ağla
Yeşil yaprakta yeşil tırtıl görsen sevin
Tırtıl yaprağı yese de sevin
Hayat hayatta kalsın yeter..Gül
Hayatı görsen sevin ey Gül
Koca bir evrene bir Hayat yeter
Koca bir evrene bir gül yeter...de
Gül

Şu koca evren bir Hayat bir Gül yeter
Gül

Hamdi Oruç