Gül Bahçem Şiiri - Gökçe Zafer Özaki Ûftade

Gül Bahçem
Senin aşkın düştü kalbime,
bir fidan gibi filizlendi,
her dalında umut, her yaprağında sabır taşıyor.
Büyüdü, gelişti ve ben onu özenle korudum,
karşılık beklemeden, yalnızca senin varlığın için.
Dünyanın tamamını senin sevgine adamak isterdim;
her sokak, her bahçe, her köşe bir gül bahçesi olurdu.
Ve ben her ziyaretime gittiğimde
gül götürürdüm, yüzünü güldürmek için,
her yaprak senin varlığını hatırlatır bana.
Zaman geçse de, mesafeler artsa da
kalbimdeki bahçe hep baharda kalır.
Senin merhametin, vicdanın, ışığın
her köşede çiçek açar gibi içimde büyür.
Hakiki aşk, karşılık aramaz;
saf ve derin olduğu sürece kutsaldır.
Ve ben bilirim ki
bu sevgi, dünya engel olsa da
kalbimde ve ruhumda ebedi bir gül bahçesi olarak var olacaktır.