günlerden bir gün
tanrı babamızın dünyasında
ben diyeyim geniş ve güzel bir parktır burası
belki itiraz edersin, diyelim bir amfi tiyatroda
hava güzel ve güneşli midir bilemeyiz şimdilik
ama ansı biraz, ben kasvetli havaları severim
işte o tiyatroda sevgili gül,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta