Gel, ey tabip, nûrunla aydınlat dünyamızı! ..
Gel, görelim yeniden muhteşem rüyamızı! ..
Emsalsiz hediyesin, bizlere Rabbimizden,
Şüpheleri, mâtemi, Sen, sildin kalbimizden…
Hâtemü’l-Enbiyâsın Rahmeten li’l-âlemin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta