Analar ölünce aydınlık ölür,
Dünya karanlıktır evladı için.
Evlatlar, Ana’yı alır omzuna,
Mezara gitse de sevinir, niçin?
Kimseler görmesin evlat acısı,
Derdin bana gelsin söyler her Ana.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta