Bir yağmur damlası hayat verdi güle
Toprağın mis kokusunda yeşerdi dalları
Bir avuç sevgiyle açtı tomurcuğu
Ve ardından en gerçek sevdalar büyüttü onu
En masum yalanlarda rengini buldu al al
Her acıda bir dalını düşürdü gül
Bütün haykırışlarda boynunu büktü
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




tıpkı insan ömrü gibi değilmi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta