Bir kırmızı gül ile tutuştu gönül bahçem.
Gül yakmaz da dikeni yakar dediler
Dikeni değildi beni yakan kavuran; güldü.
Ve gül kahkahayla güldü, güldü.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta