Gül! ...Yine ayrılık olsun; ömrümce baki olan...
Gül de yalnızlık olsun; hep “bana” tâbi kalan...
Bir bebek saflığıyla gül ki; arınsın zaman
Hayatın kattığıyla gül ki; yol alsın “duran”…
Bir bayram günü gibi; sorgusuz sualsiz gül
Yarının dünü gibi; korkusuz, kedersiz gül.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
