Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Gücüme giden şeyleri geçti bu şeyler daha düşünmemem lazım. Artık onu üzmek istemiyorum.
Şimdi geçti, geçti ama.. yokluğu acı verdiğinde istemeden aklıma geliyor. Böyle şeylerin aklıma gelmesi zulüm. Ona bu zulmü yapmak istemiyorum ama dün gece aklıma kötü kötü şeyler geldi, bu da geldi.
Onu bulduğumda onun şefkatine, himayesine uzak kalmış, üşümüş olarak bulduğumda sarılmasına o kadar çok ihtiyacım varken. Bana ahları vardı. Halbuki benim ahlarım yoktu bile. Erkek insanlar, hanımlarını soğukta yalnız bırakıp, sahip çıkmayınca, güvende onları koruyup kollama görevlerini yapmayınca, ilgisiz sevgisiz bir kenarda bırakınca, sabreden, bekleyen, kimseyi hayatına dahil de etmeyen, onların ilgilerinin zulmünde onun yokluğuna kalbi kırılan, payına düşen kaderine söz etmeyen, yalnız kalmaya razı olmak zorunda kalanın, o hayatını yaşarken, evlatsız, yuvasız yaşayanın ahı yokken, onun şefkatine, ilgisine, bir öpmesine kadar muhtaç kalana ahı varmış.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta