Karıncaya can ver, yapraklara renk,
Ve ölüme dur de, gücün yeterse.
Ezelden ebede uzanan ahenk,
Çevir elindeyse zamanı terse.
Yıldızları yok say öyle bak göğe,
Korkunç karanlıkta donar gözlerin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




anlamlı bir şiir, mümkünmü, tek o hak o.
.... Haklısınız Tebrikler Hasan Öztürk
selamlar bizden.
güzel anlatım sırlarla dolu
anlayana
teşekkürler hocam
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta