Gücüm Yetmiyor Şiiri - Selçuk Levent

GÜCÜM YETMİYOR

Yıkılsa da içimde duvar üstüne duvar,
Sana varmayan yol, bana yol değil ki yar.
Kırılıp da paramparça olsa da bahar,
Aşkımdan dönmeye gücüm yetmiyor

Gecelerden sızar adının yankısı,
Suskun dudaklarımda hasretin acısı,
Bir gün biter mi sandın bu sevda sancısı,
Senden geçmeye gücüm yetmiyor

Gözlerim alışmadı, yokluğunda körlüğe,
Kalbim direniyor, zincire, sürgüne,
Ömrümün hepsini yaksan da kül diye,
Başka yar seçmeye gücüm yetmiyor

Gönlümde yorgun bir çığlık uyandı,
Her gece sensizlik kalbimi yaktı.
Umutsuz yollarım sana çıkardı,
Sensiz yürümeye gücüm yetmiyor

Bir yanım susuyor, bir yanım çığlık,
İçimde gizlenen sevdana yazık.
Kalbimde sen varsın, bir sana yanık
Sevdayı silmeye gücüm yetmiyor

Bıraksam düşerim, karanlık boşluğa,
Tutsan bu ellerimden, alışmaz yokluğa.
Ömrümün bak hepsini, bağladım aşkına
Başkasını sevmeye, gücüm yetmiyor

SELÇUK LEVENT
14/09/2025