Kimse bilmez, bazı yorgunluklar sessiz taşınır,
Kimi gözler parlar, kimi gözler içten içe solar.
Ben solarken öğrenmişim ayakta kalmayı,
Gölgesiz yollarda yürümeyi,
Kimseye tutunmadan düşmemeyi.
Kalbim kırılmadı sanma,
Sadece kimseye göstermedim dağılmalarımı.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
"gücüm, yalnızlığım kadar onurlu" çok güzel, tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta