Gücüm Kalmadı Şiiri - Nedim Saatcioğlu

Her şeyi yitirdim senden uzakta
Dünyamı temelden yıktı ayrılık
Hasretin tarifsiz ıstırabına
Dayanacak gücüm kalmadı artık

Mahkumum gecenin düz duvarına
Gömüldüm acının kör mezarına
Ayrılık deminin son rüzgarına
Dayanacak gücüm kalmadı artık

Hasretle kavruldum söndü yangınım
Küllerle örtülü şimdi yarınım
Sen gittin, ardından ben de yarımım
Dayanacak gücüm kalmadı artık

Sırtıma saplandı o pembe hançer
Gözümde canlandı o sonsuz mahşer
Koptu kıyametim daraldı çember
Dayanacak gücüm kalmadı artık

Yoruldu düşlerim hayaller küskün
Tadı yok ne günün ne de gündüzün
Yaşamak bu değil bu sonsuz hüzün
Dayanacak gücüm kalmadı artık

Yüreğim yoruldu artık tekliyor
Kaderim ömrüme zaman ekliyor
Toprak kollarını açtı bekliyor
Dayanacak gücüm kalmadı artık

Kurudu içimde baharın sesi
Ruhumu kapladı ayrılık sisi
Vermeye hazırım o son nefesi
Dayanacak gücüm kalmadı artık