Gri bir asfaltı kaplayan yapraklar gösteriyordu
Her haliyle yağmur yağınca gri monotonlukları koruduğunu.
Ölmek vardı buna herkes şahit olmuştu,
Kalbimin odalarına dayanan yalnızlık bile.
Ama kimse bilmiyordu..
Kuvvetli bir halde ilerlemişti sana olan sevgim.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta