Gri ağaçlar dikilmiş yemyeşil ağaçların yerine,
Bu ağaçların neşesi yok salmıyorlar etrafa mutluluk.
Göğe baksana hele gri ağaçları gördüğünden ağlamakta
Diyor ki '' Yeşil ağaçlarım nerede ben neden griyim etraf neden gri''
Yüzünden düşen bin parça çocukların gri ağaçların arasında düşlemekte yeşil ağaçlı günleri
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta