Sensiz kalmak beni öldürmüyor, yaşatmıyor, aglatmıyor.
Duygularımı kapattım. Artık ne hüzün var, ne de sevinç.
Sensizliği açıklayabilecek tek bir renktir.
Gri.
Yağmurun çekilmesinden sonra yarı ağlayan sokakların, betonun grisi. Terkedilmiş bir inşaat gibi, bekçi köpeği bile olmayan, savunmasız ve hüzünlü.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Harika.
Hatta mükemmel.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta