Adı konmaz, sonu gelmez dakikalara sığdı ömrüm,
Hastane kokulu, sirk tadında, en sevimsiz akorların soluğunda, aksak ritimlerle yoğurdu beni kader dedikleri,
Bir vahanın çadırındaki kanun nağmelerinde buldum kanımı,
Beynimi kusup kendi ellerimle boyadım bu tuali,
Benim hayatım gri…
Tavuklardan korkup eve dönerek okula başladığımı söylerler okula,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta