Gramafon yorgun,nakarat anılardan,
mazinin kırık plağına sarhoş çizikler atıyor..
Susmayan notanın kıvrımları,
kalbimi geçirmiş kancasına,
sevdayı akıta akıta dönüyor.
Dilim kesik anmamak için sevgiliyi..,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Çok güzel bir şiir...Duyguları acıtan bir söylem..Tebrikler...
güzel ve insanı hatıralara götürüp düşündürem bir çalışma olmuş
gramafondan eski ve hüzünlü bir parçanın adınıda söyleseydiniz keşke
saygılarımla tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta