Gramafon yorgun,nakarat anılardan,
mazinin kırık plağına sarhoş çizikler atıyor..
Susmayan notanın kıvrımları,
kalbimi geçirmiş kancasına,
sevdayı akıta akıta dönüyor.
Dilim kesik anmamak için sevgiliyi..,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çok güzel bir şiir...Duyguları acıtan bir söylem..Tebrikler...
güzel ve insanı hatıralara götürüp düşündürem bir çalışma olmuş
gramafondan eski ve hüzünlü bir parçanın adınıda söyleseydiniz keşke
saygılarımla tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta