Hadi hayal kuralım;
Sen şimdi pencere kenarında
Yağmur damlalarını izliyorsun,
Bende seni...
Rüzgarda savrulan kuşlardan biriyim ben,
Kanatlarım ıslak...
Pencerenin kenarına konuyorum..
Beni yakalayıp kafese hapsediyorsun.
Belkide esir aldığını sanıyorsun.
Oysa bilmiyorsun ki;
Benim gökyüzüm sensin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta