Düşlerimiz raks ederken, boş koltuklarda uyanıyorum
Kalkıp aynaya bakarken, alevler sarmış gözyaşları, söndüremiyorum
Boş kağıtlara kalemimin gözyaşları ile seni anlatmaya başlıyorum,
Kalemim tükense de, seni anlatmak için tükenmez derinlerdeki sözlerim,
Kulaklarımdaki fısıltıların, ıslanmış yüreğimi kurutsun
Sayıklıyor ellerim, dokunamadığım ellerine dokunsun
Kaybolduğun bedenime fener olsun bakışların,
Gerçekleşmeyen ümitlerim, yalansız gözlerinle gerçekleşin…
Kayıt Tarihi : 27.7.2013 14:29:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Azmi Tuluğ Akşit](https://www.antoloji.com/i/siir/2013/07/27/gozyasli-kalemim.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!