Özgürlük anıtım dimdik değil
Gözyaşlarımı bile affet
Bin bir çaresizlik var odamda
Duvarımın gözyaşları sensizliğe boğuyor
Kuş gibi çırpınmaya
Nefesimin bile dermanı yok
Kainattaki yollarım da kayboldu
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta