Yol kesici gözlerin önümü kesti, neyim var neyim yok tükendi,
Ben yolumda giden bir garibandım, bakışınla dermanım tükendi.
Yolcular yükünü yüklendi, yol gitmekte yola revan oldular,
Ben kala kaldım, menzile gidecek duygularım tükendi.
Bedenim yerde ruhum ta göklere yükseldi,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta