gözlerimde şimdi
sana döktüğüm gözyaşlarım
bir sen varsın aklımda
birde karanlık bakan gözlerin
bu kent ağlıyor artık
sensizliğin pençesinde kıvranıyor
denizden çıkan balık gibi
çırpınıyor sensiz kalan aşkım
gittikçe sessizleşiyor bu kent
susma orucunda
şimdi kalbim konuşuyor seni
anlatıyor dünyaya seni
rüzgarda savrulan kara saçlarını
biliyorum
ölmek geri getirmez seni
ancak kavuşturur bizi
gökyüzünün mavi koynunda
sana kavuşmak istiyorum
ulaşılması zor yıldızlara
uzanıyorum ellerime düşecekmiş gibi
tutsam ellerini
o zaman diner acılarım
o zaman biter kalp sızım
mete han
(mehmet)
Kayıt Tarihi : 5.10.2006 22:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!