Yürüyorum bir sonbahar günü ağaçlar yapraklarını nazikçe yere bırakıyor.
Yağmur damlaları teselli edercesine dokunuyor yanaklarıma.
Bulutlar kapatıyor gökyüzünü.Benim üzüntümü paylaşmak istercesine.
Gördüklerimin aksine...
Beni seven beni anlayan bir tek onlar oldu.
Onlar da olmasa ayakta nasıl kalırdım bilemiyorum.
Herkesin derdi benimle.Herkesin nefreti benim üzerimde.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




şiirin özü okuyucusunu etkiliyor
sade dürüst yazılımlı vede
öz verili güçlü anlatımıyla
harika bir paylaşım olmuş kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta