''Gözyaşları olmasaydı,
Dağılırmıydı keder?
Açılırmıydı? Kalp penceresinden,
aşka sefer''
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel yazmışsınız yüreğinize sağlık duygularınız çok sağlam...
Eğer ağlamak çözüm olsaydı sevdiğine ilk kavuşan ben olurdum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta