Gözlerinde çağlayıp ırmaklara dönüşen,
Gözyaşın olsam kalbinin derinliklerinden akan.
Ay yüzünde kayıp dudaklarına düşen,
Seni üzdüm diye kanatamam o gözlerini.
Ama yine de kıyamam sana geçmişe dalıp,
Gökkuşağı gibi yayılan kirpiklerinden akıp,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta