Gözyaşı öncesi burun sızısıydı ayrılık.
Belliki çok yorulmuştu,
Tenha bir yer arıyordu dinlenmek için,
Rahatlayacağını sanıyordu belkide...
Sırtını dayayınca o güvendiği ağaca, anlamıştı...
Çünkü burnu sızlamıştı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta