Makber Şiiri - Ömer Altun 2

Elem çekip deli gönül gam yeme
Bir gün ağlamanın gülmesi vardır
Aduvve intikam kalır mı deme
Herkesin ettiğini bulması vardır…
Aşık Ömer…

Gönlüm solan yapraklardan yazılı firak öyküleri
Mevsim aralarına zerk edilmiş terk ediliş zabıtları...

Ah u zarlığıma hasretin gül yangınını harlayıp
Sineme akıttığın güz ayazında hasretin ile avunuyorum
Gözlerinin bal denizinden içlendikçe
Prangalara mahkûm ediliyor göğsüm
Ey tebessümlerim gül tomurcuğu..!
Bu kaçıncı karanlık sabah gülüşüne gün ertelediğim...

Kördüğümlük arifesinde gözlerim ayetlerinden katre katre süzdükçe bakışlarını
Mecalsiz sükûtlarla ile yüreğine yankılanıyorum…

İsmin nafakası kurutuldu lisanımım
Sıla özlemlerinde zılgıt zılgıt sevda sağanağı
Yosun bağlamış taşlardan sıyırdıkça simamı
Avuçlarım arasında tufanlaştı hasretin güz yankısı
Ey hüznüm, eziyetim..!
Bir bilsen kaçıncı cennettir gamzelerinden yüreğime kurulan…

Senden yana eksik kalan cümle kelimelerim pul pul dökülür iken gül yapraklarından
Hasret envanterinde ismin gönlüm asumanında dolunay...

Firak muharebelerinde bozguna uğradı gönlüm kuşları
Hasret hükmüne ziyan edişinin gül hatminde
Gamzelerin makber oldu cesedime
Ey yanaklarımı yaran kanlı gözyaşı..!
Bir bilsen tebessümün ile kaç kış mevsimine ilmik ilmik işledim baharı…