Bin yaprak savrulsa ömrümüze hüzün dağlarda serseri bir iklimsiz çiçektir.
En yüksektir, en sarp köşelerin bilinmezi.
Gözyaşı, kendinden bir iklim, içimizde ki yaprakları yaşatmak için.
Bin yaprak titrer özümüzde, ömrümüz yinede ömürlerine denk.
Belki sonsuz bilinmez, belki bir resim yürekten gül'ebilmek için.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta