Bin yaprak savrulsa ömrümüze hüzün dağlarda serseri bir iklimsiz çiçektir.
En yüksektir, en sarp köşelerin bilinmezi.
Gözyaşı, kendinden bir iklim, içimizde ki yaprakları yaşatmak için.
Bin yaprak titrer özümüzde, ömrümüz yinede ömürlerine denk.
Belki sonsuz bilinmez, belki bir resim yürekten gül'ebilmek için.
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta