Dün yine bir gözyaşı süzüldü yanaklarımdan,
Düşünmeyerek ve acımayarak beni,
Attı kendini…
İçinde barındırdığı hüzün, yok olurken,
Bunu hiç düşünmedi
Sanki sahipsizce ve özgürce ilerliyordu
Alıyordu yolunu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta