Keşke çocuklar ölmese, yüzleri gülse
Keşke anneler ağlamasa, gözleri gülse
Keşke buluşsak yine, buluşsak cennette
Anlatmasak hiçbir şey, bakışsak sadece.
Şimdi bir insan ağlıyor, bu kimin umrunda?
Bir çocuk ağlarken neden dönüyor dünya?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta