Düşündün mü hiç?
Her gün üzerine basıp geçtiğin kaldırımın taşını,
O taşın da var bir geçmişi, var bir yaşı…
Düşündün mü hiç?
Yıllar hızla akarken, tek bir saniyeyi tutamamanın acısını,
Ama bütün sonların vardı birer başı…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta