Yine elimde kadeh...
Kalbim bir taş,
Sıkılmış suyu çıkmış!
Şelale olmuş birikinti konisini aşındırmakta
Yatak eğimi ne fazlaymış meğer yüzümün
Aman tanrım aşındırmadan mı ne!
Neden acep bu yüzümdeki birkaç dere?
Zaman...
Ah sen ne acımasızsın!
Kalbin yok mu senin be?
Hiç mi için sızlamaz,
Bakınca bu ırmak ırmak gözlere?
Kahretsin!
Ne bu ırmakta alüvyon var,
Ne de ucunda delta oluşturacak deniz.
Yokolacak bunca su boş yere...
Oysa fırat ne bahtiyar şimdi!
O toprağın bağrına akıyor.
Bu ırmağın akacak toprağı bile yok...
Küfretmek günah mı şimdi,
Bu acımasız,zalim kadere?
Kayıt Tarihi : 2.7.2001 14:36:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!