Gözün mü Kaldı Şiiri - Mehmet Cihat Üstün

Kalbim çok ziyana uğradı sende
Af dilemek için yüzün mü kaldı
Alacağın başka bir şey yok bende
Bir kuru canım var gözün mü kaldı

Böyle zalim olma dedim duymadın
Gözümde yaş dilde eyvah koymadın
Gönül sarayımı yıktın doymadın
Yaşatacak başka hüzün mü kaldı

Kırıldı çiçekli dallar yelinden
Nedir şu çektiğim senin elinden
Dikenlerle dostluk eden dilinden
Hoş seda bırakan sözün mü kaldı

Gözünde siyahın bin türlü tonu
İhtiras yer etmiş hiç gelmez sonu
Başka yerde oyna şen tiyatronu
Sefaya yol çeken izin mi kaldı

Derde düşse gönül getirse cinnet
Şifa sende olsa eylemem minnet
Sen hâlâ delice tutkunum zannet
Öyle bir sildim ki tozun mu kaldı

Bilsem olacaksın bana köle kul
İstemem asla git ellere sokul
Herkesin değeri kendinden menkul
Gönlümde zerrece özün mü kaldı

Kalktı ellerim bir oldu semayla
Yaralı yürekten koptu vaveyla
Bu hallere şahit olunca Mevla
Sildi seni benden yazın mı kaldı