Kör olan görmez de hisseder
Hissederde kondurmaz
Hem kondurmaz hem unutur
Nasıl sa görmediya
Hissettiklerini söylemez
Kendine bile
Körlük bitince birdenbire ve gecikmiş olarak
Kahrolur, niye körlüğüm bitti diye
Körken o gerçekler gerçek değilmiydi
Gerçekti tabiki, fakat kördü
Hem kördü, hem de körelmişti fazlasıyla
Gerçekler ispat ister
İspat gün ışığındadır
Gün ışığı vurduğunda her şey apaçık ortadadır
Karanlık örter tüm evreni ve herşeyi
Fakat sonsuzluğun kanıtı karanlık
Nur ile sonlanır, biter
Her şey ortaya çıkar, tüm çıplaklığıyla
Birinin gözü açılır ve başkalarının körleştiğini görür.
Kayıt Tarihi : 16.9.2012 20:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!