Gözümü açtığım o an Şiiri - Murat Ülkü

Gözümü açtığım o an başladı sızım,
Rüyamda vuslattım, gerçekte yalnızım.
Bir hayale sarıldım, boş kaldı kollarım;
Dile gelmez bu acı, mühürlendi ağzım.

Uykunun limanında sana doğru koştum,
Bir anlık serapla dizlerinde coştum.
Uyanınca anladım; dünya kapkaranlık,
Ben aslında sensiz koca bir hiçmişim, boştum.

Tam elini tutmuştum, sıcaklığın avcumdaydı,
Zaman durmuş gibiydi, tüm huzur yanımdaydı.
Bir hain sabah yeli, bir anlık göz kırpışı;
Kopardı beni senden, ruhum darda kaldı.

Uyandım ki oda soğuk, uyandım ki sen yoksun,
Hâlâ tenimde kokun, gönlüm anılarla toksun.
Yastığın diğer yanı buzdan bir uçurum;
İsterim ki bu rüya kalbime bir ok gibi sapsın.

"Gitme" diyecektim, dilim damağım kurudu,
Rüya biterken sanki zaman geriye yürüdü.
O son bakışın vardı ya giderken kapıdan;
İşte o bakışın sızısı, koca bir ömrü çürüttü.

Madem çekip gidecektin, niye girdin uykuma?
Niye umut ektin yine bu yorgun ruhuma?
Bir anlık cenneti gösterip cehenneme bıraktın;
Vebali boynuna olsun, kastın mı vardı canıma?

Gündüzü dar eyledin, geceyi bana tuzak,
Yakınmış gibi durup, aslında hep çok uzak.
Sitemim sana değil, beni uykumda kandıran;
O sahte bakışlara, o zalim rüyaya bak.

Dünya telaşı başlar, her yanım hüzün seli,
Ruhum hâlâ rüyada, bedenim bir serseri.
İçimde dinmek bilmez o uyanışın sancısı;
Yarım kalan bu aşkın en ağır bilançosu.

Rüyada görüp de uyandıktan sonra,
O'na olan özlemi nasıl anlatayım...
Sarılmamış kolların yükü bindi sırtıma;
Ben bu sessiz feryadı artık kime dinleteyim?