İnsan çoğunlukla,
elindeki nimetin, evindeki saadetin değerini bilmeme nankörlüğünün cezası olarak kendisini huzursuzluğa mahkum ettiğinin farkına varamıyor.
Evet,
gözü dışarıda, uzakta olanlar,
evlerindeki saadeti, yakınlarındaki nimeti fark etmeleri imkansız olur.
Sahip olduğu sonsuz nimetlere şükretmeyenler,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta