Hayat kaderle iki duvar arası mesafede
Kim öne geçse diğeri kahırlanır kederle
Kim bir adım atsa öbürü ağlamaya başlar
Toz toprak olur gözönüm
Yaşamak böylesine delice olursa
Kaybetmek yaşamaktan da beter olur
Kaybetmek acı olur gönlünde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta