Gül, gözlerinde ağlamasın kıyılar,
Kumlarla sarmaş dolaş dalgalar köpürmesin.
Ayak izlerinde bulurdum sevda kokan zerreleri,
Çiğneyip geçseydin, kumlarım sararmadan.
Bak, enginlerinde boğulmasın umutlar,
Ufukta kara gözler, silüetler korkutmasın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
