Turuncu fosforlu mika misket yamaçtan sekti
Gerçekti.Rüyaya düştü yavaş yavaş.
Kaşlarının altında poza duran,iki misket sendeki
Evrende bir,Sende iki.
Yüzotuzbeşinci derecede bıçaklandı,göğe sırtını yaslayarak
Kanlı battı Güneş,Yaralıydı.Kanlı doğacaktı yine,Yaralı,
yatamayan ben, Kalktığımda ben ve göz yuvalarım.
Gözlerim her an kanlı, Evrende günde iki an,
Sırtı ateş, Yüzü ateş,
Giden sen,bakan sen,
Sen güneşe eş...
Kayıt Tarihi : 6.1.2013 00:21:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
bir sevda ve tabiat izlemi

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!