gece ve yalnızsınız
ay tırmanır saçlarınıza beyazları okşar
rüzgar çıkar olmadık anda
farketmeden salınır dallarınız
ıslığı büyür fırtınanın büyüdükçe boşluğunuz
özlemler köprü kurar birinden ötekine
mumyalarından çıkar anılar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta